И покрај годините на висока имиграција и постојаните апели дека Германија има потреба од странски работници за да ги пополни празнините на пазарот на трудот, многу граѓани на Европската унија, особено од Источна Европа, ја напуштаат земјата по само неколку години престој.
Нова студија на Сојузното министерство за труд, претставена од страна на комесарката за интеграција Натали Павлик, покажува дека Германија губи една третина од граѓаните на ЕУ поради лошите услови за живот и работа, што дополнително го влошува хроничниот недостиг од квалификувана работна сила.
Студијата, заснована на квалитативни интервјуа и статистички податоци, открива дека значителен дел од луѓето ја напуштаат Германија во првите четири години по доаѓањето. Главните причини се високите трошоци за живот, чувството дека „не можат да си го дозволат тоа“, дискриминација на работното место, нефлексибилни услови за работа, непризнавање на квалификациите, бирократија и недостаток на поддршка во секојдневниот живот.
Многумина ја доживуваат Германија како „нестабилно место за живот“, што ги поттикнува да се вратат во своите матични земји или да се преселат на друго место.
„Не можеме да си дозволиме да изгубиме една третина од граѓаните на ЕУ поради лошите услови“, истакнала Павлик.
Романија останува најголемата земја на потекло меѓу имигрантите од ЕУ кои се преселуваат во Германија, според годишниот извештај на Сојузната канцеларија за миграција и бегалци.
Полска и Бугарија следуваат со извесна разлика, пред Италија, Унгарија и Шпанија. Како и во претходните години, речиси три четвртини од имигрантите од ЕУ доаѓаат од земји кои целосната слобода на движење во Германија ја уживаат релативно кратко — околу 10 до 15 години.
Романските, полските и бугарските државјани сочинуваат 80% од оваа група.
Во 2024 година, имиграцијата во Германија паднала на најниското ниво од 2011 година, иако трендовите се разликувале во зависност од националноста. Меѓу земјите со намален прилив се четири најзначајни: Романија, Полска, Бугарија и Хрватска.
Најголем пад е забележан кај хрватските, полските и бугарските државјани — за 30%, 21% и 19%.
Нето-миграцијата од останатите земји на ЕУ во 2024 година изнесувала само 38.735 луѓе, што претставува пад од 66,8% во споредба со претходната година, кога нето-миграцијата изнесувала околу 117.000 лица.
Германија се соочува со сериозен недостиг на работна сила во клучни сектори. Според Германскиот економски институт (IW), во десетте најзагрозени сектори недостигаат повеќе од 260.000 работни места, а само во здравството околу 46.000.
Недостигот во здравствениот сектор доведува до долги листи на чекање за термини, додека во градежништвото ја забавува изградбата на станови.
Експертката од „IW“, Валерија Киспе, предупредува дека послабата економија привремено го ублажува притисокот, но проблемот останува структурен.
Растот на вработеноста во Германија во последните години доаѓа исклучиво од државјани надвор од ЕУ, бидејќи бројот на вработени Германци се намалува поради заминувањето на „бејби бумер“ генерацијата во пензија. И покрај годишната имиграција од 400.000 до 700.000 луѓе, задржувањето на работниците од ЕУ е клучно за долгорочната стабилност.
Комесарката Павлик ја истакнала потребата од подобра интеграција на пазарот на труд и во станбениот сектор, поинклузивна култура и насочена регрутација на квалификувани работници.
Препораките вклучуваат олеснување на признавањето на квалификациите, пофлексибилни услови за работа, поттикнување на подолг престој на пазарот на труд и промоција на квалификувана имиграција.
Без промени, Германија ризикува хроничниот недостиг на работна сила дополнително да се продлабочи, што ќе влијае врз здравството, инфраструктурата и целата економија, пишува „Јуроњуз“.
