Уметноста честопати служи како најмоќна алатка за исцелување и промена на перспективата, а тоа најдобро го покажува делото на ирачкиот визуелен уметник Мухалед Хабиб, кој пронајде неверојатен начин да ги трансформира трагите од насилство во нешто сосема неочекувано и позитивно.
Неговиот тековен проект „Трансформација на куршуми“ ги користи дупките од куршуми во ѕидовите и урбаните површини како почетна точка. Наместо да ги сокрие овие траги, Хабиб ги вклучува во внимателно осмислени визуелни интервенции, дозволувајќи секој белег да остане видлив, но со изменето значење. Она што некогаш било доказ за уништување, станува дел од нова визуелна приказна, пишува „Стрит арт њуз“.
Со воздржан и прецизен пристап, уметникот користи минимални линии, геометриски форми и суптилни фигуративни елементи за да го „оживее“ секое место. Силата на делата лежи токму во таа рамнотежа – првичната штета не е избришана ниту драматизирана, туку е преобликувана. Секое дело го повикува набљудувачот да застане и повторно да размисли за она што го гледа, претворајќи момент на удар во простор за размислување.
Во регионалната уметничка сцена, практиката на Хабиб често се споредува со онаа на Бенкси поради нејзиниот општествен ангажман и користењето на јавниот простор како платформа за порака. Сепак, неговото творештво носи силен локален печат, обликуван од личните и колективните искуства во Ирак и поширокиот Блиски Исток.
Преку трансформирање на инструментите и трагите на насилството во внимателни визуелни композиции, проектот отвора поинаков начин на гледање. Тој сугерира дека дури и најобременетите површини можат да носат потенцијал за ново толкување, каде уметноста станува тивок, но истраен гест кон исцелување и подигање на свеста.
