Доналд Трамп се чини дека е подготвен едноставно да се откаже. Претседателот им кажува на сојузниците на Америка – кои не се придружија на неговата војна против Иран затоа што не беа информирани, не ја сакаа и ја сметаа за кршење на меѓународното право – дека ќе мора сами да се справат со последиците.
„Одете сами да си набавите нафта“, напиша тој на страницата на социјалните медиуми Truth Social во вторникот, кратко пред изворите да му кажат на Си-ен-ен дека администрацијата не може да вети дека ќе ја врати слободната пловидба низ Ормускиот теснец пред да ја прогласи мисијата за завршена.
Претседателот подоцна предвиде дека војната ќе „заврши“ за две до три недели. „Нема да имаме никаква врска со она што се случува во теснецот“, им рече тој на новинарите во Овалната соба. Иран ја искористи точката на премин на влезот во Персискиот Залив за да ги прекине виталните испораки на нафта и да ја држи глобалната економија како заложник. Ако војната заврши со Иран кој го контролира клучниот воден пат, тоа би била стратешка победа за Техеран, пишува CNN.
Според медиумот, Трамп има силни домашни причини да го запре конфликтот пред тој да им нанесе понатамошна економска штета на Американците, кои веќе се исцрпени од високите цени. Бидејќи цените на бензинот се зголемија на просек од 4,06 долари за галон во среда, новата анкета на CNN спроведена од SSRS покажа дека поддршката за неговите економски политики паѓа на 31 процент.
Но, завршувањето на војната со Иран кој ја задржува контролата врз теснецот би се сметало на меѓународно ниво како стратешки пораз за САД. Иран сигурно би прогласил победа и би можел да се смета себеси за обновен во својата способност да ги одврати идните напади. Исто така, веројатно би се обидел да профитира од својата нова позиција со наметнување патарини за танкерите што минуваат низ рутата.
Тоа би обезбедило приходи за обнова на воените, ракетните, па дури и нуклеарните програми уништени во воздушните напади на САД и Израел. Сето ова би го довело во прашање талентот на Трамп да прикажува речиси сè како победа. Сепак, тоа би можело да биде посакуван исход за претседателот, бидејќи секој обид за повторно отворање на теснецот со сила би ризикувал големи американски жртви и би ја продолжил војната на начин што дополнително би го поткопал неговиот ослабен политички авторитет дома.
Откажувањето може да остави хаос по себе, но би било во согласност со методологијата на Трамп, која се покажа како поефикасна во уништувањето на статус кво отколку во градењето нови системи.
Сојузничките лидери во непредвидливата ера на Трамп сфаќаат дека повеќе не можат да се потпираат на американските безбедносни гаранции, бидејќи американскиот претседател се чини дека ја условува нивната неквалификувана поддршка за неговите потези. Некои, како Велика Британија, првично ја одбија дозволата на САД да користат воздухопловни бази за офанзивни мисии во Иран. Други, како Шпанија, отидоа многу подалеку.
Како резултат на тоа, Трамп остро го критикуваше „специјалниот однос“ со Лондон и се закани дека ќе ја прекине целата трговија со Мадрид. Тој изјави за британскиот „Телеграф“ дека размислува за повлекување од НАТО, нарекувајќи ја алијансата „хартиен тигар“ и додавајќи дека рускиот претседател Владимир Путин ги дели неговите ставови.
Трамп ги стави европските лидери во невозможна позиција. Неговите години омаловажување на сојузниците, вклучувајќи ги барањата Данска да го предаде Гренланд, царинските напади и презирот кон жртвите на пријателите на Америка во војните по 11 септември, значеа дека имаат малку простор да му помогнат, а воедно да ги зачуваат сопствените политички кариери, анализира медиумот.
Но, држењето подалеку од војната нема да ги поштеди од плаќање на нејзините трошоци. Високите цени на енергијата и растечката инфлација се закануваат да ги уништат кревките економии и да предизвикаат политички отпор кај гласачите на веќе слабите центристички влади во Европа. Во некои земји од ЕУ веќе се зборува за рационализирање на бензинот и дизелот. А на континентот постои страв дека падот на централната власт во Техеран би можел да предизвика уште еден масовен егзодус на бегалци кон границите на Европа и да ги тестира фискалните и културните поделби.
Исто така, малку е веројатно дека овие земји едноставно – според зборовите на Трамп – би можеле да одат и да си ја набават сопствената нафта. Исцрпените војски на Европа се разоткриени од војната. На Британската кралска морнарица ѝ беа потребни неколку недели за да распореди разорувач отпорен на ракети кај Кипар за да ги заштити британските средства. Франција беше во можност да испрати борбена група на носач на авиони за да се грижи за своите и сојузничките интереси на Блискиот Исток.
Но, без поддршка од САД, нема начин силите на НАТО да го отворат теснецот и да го држат отворен. Дури и моќната американска морнарица во моментов смета дека е премногу опасно да се влезе во дострелот на иранските беспилотни летала и ракети, пишува Си-ен-ен.
