Секако, ако веќе не сте меѓу среќниците кои имале можност да го посетат ова прекрасно езеро и да уживаат во неговите убавини – од богат животински свет и тврдини, како и манастири исполнети со историски приказни, па сè до возење со брод и уживање со чаша добро вино.

Во продолжение ве водиме до Скадарското Езеро, најголемото езеро на Балканскиот Полуостров. Неговата големина можеби е првото нешто што го привлекува вниманието, но сè она што го нуди го прави уште поимпресивно. Станува збор за посебен агол на Балканот кој навистина вреди да се посети што поскоро.

Скадарското Езеро го делат две држави и е полно со прекрасни атракции

Најголемото езеро на Балканскиот Полуостров се простира, во зависност од нивото на водата, на површина која варира помеѓу 370 и 540 квадратни километри. Во текот на зимата тоа се шири и добива уште поимпресивни размери, додека во лето се повлекува и делува помирно и потивко. Во вообичаени, просечни услови неговата површина изнесува околу 475 квадратни километри.

Во неговото синило се расфрлани дури педесетина острови, а некои од нив ги красат стари тврдини и манастири кои ја чуваат богатата историја на овој крај. Вкупната должина на брегот достигнува 168 километри, а езерото го делат две држави – Албанија и Црна Гора. Во рамките на црногорските граници се наоѓаат околу 110 километри брег.

Двете земји ја препознале исклучителната вредност на Скадарското Езеро и настојуваат да го зачуваат и заштитат на различни начини.

Во Црна Гора ова подрачје има статус на национален парк, додека во Албанија е прогласено за парк на природата, па така целата област на езерото всушност претставува заштитена зона. Таквата заштита е сосема оправдана. Скадарското Езеро, меѓу другото, претставува вистински рај за птици и е еден од најголемите птичји резервати во Европа. Воедно е и последно значајно живеалиште на кудравиот несит, познат и како далматински пеликан.

Го храни Морача, а водата му ја однесува Бојана

Езерото е долго 48 километри, а на најширокиот дел достигнува ширина од 14 километри. Најголемиот дел од водата го добива од реката Морача и нејзините притоки, кои го снабдуваат со дури 62 проценти од вкупната количина вода. Од друга страна, најголемиот дел од водата, околу 80 проценти, од езерото истекува преку реката Бојана.

Скадарското Езеро воедно е и криптодепресија, со просечна длабочина од околу пет метри, додека на некои места достигнува и до 60 метри. Најголемата длабочина е забележана во таканаречените окна, подводни извори сместени покрај рабовите на езерото.

Меѓу нив особено се истакнува Радушкото Око, најдлабокото место во езерото кое ја достигнува споменатата длабочина. Сепак, од сите интересни факти поврзани со Скадарското Езеро, можеби најубава е токму легендата за неговото настанување. Според преданието, езерото настанало за само една ноќ, кога една млада невеста, пресреќна што нејзиниот сопруг се вратил од војна, заборавила да ја затвори чешмата.

Езерото со „илјада имиња“ е преполно со манастири и тврдини

Скадарското Езеро е исклучително богато и во културно-историска смисла, што го потврдуваат бројните археолошки наоѓалишта, остатоци од средновековни градби, како и традиционални куќи кои сведочат за долгото и живописно минато на овој крај.

Отсекогаш било важно економско и културно средиште, место на средби меѓу луѓето, трговијата и различни влијанија, па може да се каже дека низ историјата носело речиси илјада имиња.

Римјаните, на пример, го нарекувале Лабеатска бара. Со текот на времето имињата се ределе и се менувале – од Скадарско Блато и Скадарско Езеро, до Бојанско и Зетско Езеро, сè додека не преовладало денешното име Скадарско Езеро. Првите пишани траги за пловидба по неговите води потекнуваат уште од 167 година пред нашата ера, што дополнително зборува за неговото значење низ вековите.

Црногорскиот „Алкатраз“, „клучот од езерото“ и дури 60-на манастири

Подрачјето на Скадарското Езеро е познато по бројните утврдувања, а некои од нив, исто како и манастирите, се изградени на острови што се издигаат од неговата мирна површина. Меѓу најпознатите секако е Грможур, тврдина изградена во 1847 година на истоимениот остров.

Во еден период служела како затвор, како и многу други тврдини во Црна Гора, поради што го добила прекарот црногорски Алкатраз. Со текот на времето за неа се врзувале и други имиња. Ја нарекувале островот на змиите, а денес сè почесто е позната и како остров на птиците, бидејќи станала важно засолниште за бројни видови птици кои таму наоѓаат мир и сигурност.

Овој крај изобилува и со бројни манастири, кои ги има околу шеесет. Меѓу нив се истакнува Пречиста Крајинска, еден од најстарите манастири во овој простор, чии почетоци датираат од XI век. Тука се и манастирите Старчево, Ком, Бешка, Морачник и Врањина, секој со своја приказна и важно место во историјата на овој крај.

Езеро совршено за активен одмор – од капење и возење со бродови до возење велосипед и пешачење

Скадарското Езеро е идеална дестинација за сите кои сакаат активен одмор и престој во природа. Едно од искуствата што не треба да се пропушти се секако излетите со брод и разгледувањето на езерото, при што се нудат тури со различно времетраење и разни видови пловила. Особено се препорачува возење со традиционални дрвени чамци, прилагодени токму за пловидба по ова езеро, бидејќи овозможуваат пристап и до неговите плитки делови.

Подрачјето околу езерото е одлично и за пешачење по уредени патеки и за возење велосипед низ живописни пејзажи. Бидејќи се работи за езеро, неизоставно е и капењето. Како некои од најубавите места за освежување често се истакнуваат плажите Муриќи и Пешачак.

Како избегал нилскиот коњ Никица, страшната судбина на чуварот непливач и манастирот за принцези

За крај, ви носиме три неверојатно интересни приказни кои ги најдовме на страницата „Montenegro Pulse“. Првата се однесува на променливата површина на Скадарското Езеро, кое за време на големите поплави во 2010 година пораснало до неверојатни размери. Тогаш, откако успеал да избега од своето живеалиште во приватната зоолошка градина, на слобода се нашол нели нилскиот коњ Никица.

Еден од локалните земјоделци, Никола Радовиќ, наводно тогаш за медиумите раскажал како, кога тргнал да ја нахрани кравата, пред шталата го видел нилскиот коњ. Во првиот момент помислил дека му се привидува. Ниту приказната поврзана со таканаречениот црногорски Алкатраз не е помалку интересна.

Според истиот извор, на тој остров казна издржувале затвореници кои не знаеле да пливаат. Надзорот го вршеле чувари кои исто така не биле пливачи, а во нивната служба била вклучена и необична одредба: ако некој затвореник успеел да избега за време на нечие дежурство, чуварот бил должен да го издржи остатокот од неговата казна.

Третата интересна приказна се однесува на манастирот Врањина. Наводно, кралот Никола во 1882 година тајно ја започнал неговата обнова, со цел, во случај да не успее да ги омажи своите ќерки, тие таму можеле да живеат како опатици. За таа замисла молчел, па наводно за неа не знаела ниту неговата сопруга, а камоли ќерките.